نخستین جایزه مستند حیات وحش ایران
گفتوگو با مانی میرصادقی پس از دریافت جایزهی جهانی پاندا:
برای نخستینبار مستندی از ایران جایزهی جشنواره جهانی حیاتوحش را گرفته است
خالق مستند «حیاتوحش ایران» گفت: با دریافت جایزه از جشنواره جهانی «واید اسكرین» ثابت كردم كه ما میتوانیم مستند حیات وحش بسازیم و فیلمسازان ما باید ساخت چنین مستندهایی را دنبال كنند.
مانی میرصادقی كه به تازگی موفق به دریافت «جایزهی پاندا» از جشنواره جهانی حیاتوحش و محیطزیست انگلستان شده است در گفتوگو با خبرنگار سرویس تلویزیون خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، گفت: این برای نخستینبار است كه مستندی نه تنها از ایران، بلكه از خاورمیانه در این جشنواره معتبر جهانی جایزه میگیرد.
وی ادامه داد: با دریافت این جایزه توانستم ثابت كنم كه ما میتوانیم و باید بتوانیم، فیلمسازان ما باید در عرصه مستند وارد شده و آن را با جدیت دنبال كنند.
با دریافت جایزه از جشنواره جهانی «واید اسكرین» ثابت كردم كه ما میتوانیم مستند حیات وحش بسازیم و فیلمسازان ما باید ساخت چنین مستندهایی را دنبال كنند.
میرصادقی با بیان اینكه ورود به چنین جشنوارهیی و دریافت جایزه از آن یك افتخار است و كار سادهیی نیست، اظهار كرد: جشنواره «واید اسكرین» هر دو سال یكبار در شهر بریستول انگلستان برگزار میشود و به ارزیابی مستندهای حیاتوحش میپردازد.
وی ادامه داد: از كشورهای مختلف دنیا و شبكههای مطرح جهانی مانند در این جشنواره شركت میكنند.
این مستندساز اعلام كرد: جایزه خود را از دستان دیوید آتبزو مستندساز برجسته انگلیسی در زمینه حیاتوحش دریافت كردم.
كارگردان مستند حیاتوحش ایران، اظهار كرد: این مستند در واقع قسمت اول از یك مجموعه 22 قسمتی است كه به گونههای درحال انقراض در ایران میپردازد و درواقع مقدمهیی است برای ورود به قسمتهای بعدی مجموعه.
تصویربرداری این مستند كه به حیات یوزپلنگ آسیایی میپردازد تا امروز حدود 9 سال طول كشیده است و امیدوارم كه تا سال آینده آن را به پایان برسانم.
وی خاطرنشان كرد: ساخت این مستند نزدیك به چهارسال طول كشید و سال 86 از شبكه اول سیما پخش شد.
میرصادقی همچنین از ادامه تصویربرداری مستند «بودن در مرز نبودن» خبر داد و گفت: تصویربرداری این مستند كه به حیات یوزپلنگ آسیایی میپردازد تا امروز حدود 9 سال طول كشیده است و امیدوارم كه تا سال آینده آن را به پایان برسانم.
وی درباره عدم ساخت مستندهای حیاتوحش در ایران به شكل گسترده گفت: شاید استقبال كم مستندسازان از این نوع كارها به دلیل سختی كار و نبودن برنامه و زمان شخص در ساخت باشد.