مصاحبه با حسن نصر الله(قسمت دوم)

براي مشاهده قسمت اول اينجا را کليک کنيد.

سوال : گاهي در سخن راني هايتان ادبيات و زبان شما خيلي شاعرانه مي شود .... آيا شما کتاب هاي ادبي و شعر زياد مي خوانيد ؟

راستش من شعر و ادبيات را دوست دارم ، ولي متاسفانه سال هاست امکان خواندن شعر و مطالعه ي مجموعه ي آثار ادبي را پيدا نکرده ام .

سوال : پس اين شور و حماسه ي عجيب و لحن نثر آهنگين که در سخن راني هاست از کجا مي آيد ؟ اگر کسي از نزديک تواضع و روحيه عاطفي و آرام شما را ديده باشد ، باور نمي کند اين کسي که دارد اين طور با شور و حرارت مي خورشد ، شما باشيد . آيا رمز و رازي هست که کسي نمي داند ؟ 

نه ، سر خاصي در کار نيست ولي من معتقدم بايد سخن گفتن ما براي خداي متعال باشد که البته اين حالت شخصي نيست . يک مساله ي عمومي است . هر کسي براي خدا حرف بزند و انشاء الله براي جلب توجه و تحسين و خوش آيند ديگران و خود نمائي و ... نباشد و عمل ، يک عمل خالص براي خدا باشد. با توکل به خدا باشد و از خدا کمک و ياري خواسته باشد که خدايا به من کمک کن که حق را بر زبان آورم و مساله را به خوبي به مردم منتقل کنم و « ما توفيقي الا بالله عليه توکلت و اليه انيب» در اين موقعيت بر اساس وعده الهي و بر اساس تجربه ، خداوند متعال انسان را ياري مي کند.

من اين موضوع را با بسياري از برادران که حالت هاي مشابه داشته اند مطرح کرده ام . بسياري از افکار و مسائلي که گاهي در هنگام سخن راني بر زبان مي آيد ، ممکن است قبلا آماده نشده باشد و روي کاغذ نيامده باشد.

انسان احساس ميکند موضوعات جديدي به نظرش مي رسد و گاهي حتي ادبيات مورد استفاده هم پيش بيني شده نيست . مثلا من يادم هست براي سخن راني آزاد سازي جنوب در سال 2000 به بنت جبيل رفتم و صحبت کردم و اگر خدا قبول کند معتقدم در آن چه گفتم اخلاص داشتم و دلم ميخواست حق بعضي بزرگان را نسبت به مقاومت ادا کنم . چند روز بعد يکي از دوستان آمد و گفت : من به او گفم : « اما من يک سخن راني کاملا عمومي و مردمي کردم . متن آن متن ادبي نبوده . » گفت «اين متن سخن راني شماست ، نگاه کنيد !» موقعي که من متن را خواندم  ، تعجب کردم و گفتم : « اين ها را من نگفته ام ! اصلا يادم نيست من با اين زبان ادبي و دقيق صحبت کرده باشم .» ولي همين طور بود. اين جا حرف از سر خاصي نيست . من در سخن راني ، در موضع گيري سياسي و در هر چيزي وظيفه اي شرعي ام را انجام مي دهم . اين چيزي است که از امام خميني ره ياد گرفته ايم و مقام معظم رهبري هم در ديدارها و رهنمودها ، هميشه بر اين موضوع تاکيد داشته اند. وقتي وظيفه ي شرعي ام را به خاطر خدا و در محضر خدا و در راه خداوند انجام بدهم و اخلاص و صداقت داشته باشم و از خداوند متعال کمک بخواهم [خداوند قطعا ياري خواهد کرد] کمک خدا فقط مال جنگ نيست . در هر چيزي کمک از خداست به خاطر اين که انسان به خودي خود عجز محض و فقرمحض است و غني مطلق و قادر مطلق خداي متعال است . پس موقعي که شما از خدا کمک بخواهيد و يقين داشته باشيد که خدا کمک مي کند و توفيق ميدهد ، اين موضوع را خواهيد ديد . در جنگ اين حقيقت را لمس مي کنيد در سخن راني لمس ميکنيد. در اتخاذ موضع سياسي هم اين حقيقت را لمس مي کنيد .

ادامه دارد.

منبع :طلب وصل

مطالب مرتبط:

مرد لبنان